over ons

De visie van goede bewonersgerichte zorg in WZC St-Carolus is vastgelegd in 4 pijlers.

Pijler 1: Woon- en leefklimaat
Bewoners komen bij ons wonen. Hun ganse verdere leven speelt zich af bij ons. Daarom willen wij, naast het leveren van goede zorg, ook aandacht hebben voor alles wat het wonen en leven van de bewoners mooier maakt. We bieden wonen, met zorg.

Pijler 2: Ja-cultuur
De ja-cultuur is een attitude, die bijdraagt tot het menselijker, flexibeler en creatiever maken van de organisatie. We vertrekken vanuit ‘Ja’ als antwoord en gaan samen met bewoner en familie zoeken naar een oplossing om de wens van de bewoner in te vullen.

Pijler 3: Onderhandelde zorg
Onderhandelde zorg gaat hand in hand met de pijler ja-cultuur. We zoeken creatieve oplossingen op de vraag van de bewoner. Dialoog is essentieel! Elke medewerker wordt hiervoor getraind in ‘verbindende communicatie’.

Pijler 4: Welbevinden
We hebben niet enkel oog voor het fysieke, maar vinden het minstens even belangrijk hoe een bewoner zich voelt. Daarom schenken we veel aandacht aan de psychische en de sociale factoren. Eigenlijk willen we onze bewoners niet verzorgen: we willen zorgen, want dat betekent zoveel meer.

Draagbalk: Samenwerken
De visie is bindend en verbindend. Onze visie is niet haalbaar zonder een goede samenwerking. Elke medewerker is onmisbaar om onze mooie doelstelling te verwezenlijken.

historiek

2019

Vandaag heeft WZC Sint-Carolus 100 woongelegenheden.

In de loop der jaren werkten we een duidelijke visie uit van wat goede ouderenzorg is: goede ouderenzorg is kwaliteitsvolle zorg.

Het is zorg die focust op de kwaliteit van de zorg zelf, de kwaliteit van het leven en de kwaliteit van het wonen van onze bewoners.

De kern van de zorg is de ‘totaliteit’ van elke persoon.

2000

In 2000 vond er een uitbreiding plaats met 16 extra woongelegenheden. 

In de periode 2004 werd een herconditionering uitgevoerd en het aantal woongelegenheden werd uitgebreid.

In 2007 werd een grootschalig herconditioneringsproject afgewerkt.  Alle bestaande kamers werden grondig vernieuwd.  De capaciteit werd opgetrokken tot 100 woongelegenheden en drie kamers kortverblijf.

Aandachtspunten waren het uitbouwen van grote, huiselijke leefruimtes en het opstarten van een specifieke afdeling voor ouderen met dementie.  Daarnaast kreeg de inkom een grondige facelift en werd een ruime cafetaria in gebruik genomen.

1953

In 1953 werd het geteisterde gedeelte van Sint-Carolus heropgebouwd. De eerstesteenlegging van het nieuwe gebouw had plaats op 17 november 1953 en in 1954 waren de kamers al bewoond.

Op 20 oktober 1955 werd de nieuwe kapel met grote plechtigheid door Mgr. E.J. Desmedt, bisschop van Brugge, ingehuldigd.

In 1966 werden ook de verst gelegen gebouwen gesloopt om plaats te maken voor een nieuwe vleugel. In 1968 werd de zuidelijke vleugel in gebruik genomen.

In 1980 startte een grote verbouwing en herconditionering, een verdubbeling van de zuidelijke vleugel met nieuwe kamers met uizicht op de tuin.

De toren werd in juni 1982 afgebroken.  

1983: afwerking van het nieuwe kloostergebouw (noordelijke vleugel) en inwijding van de gebouwen.

1993: inwijding van de serviceflats Guido Gezelle 1.

1996: inwijding van de serviceflats Guido Gezelle 2.

1916

Tijdens Wereldoorlog I viel op 3 juli 1916 een granaat in de tuin van Sint-Carolus. Op 5 oktober 1917 om 8u45 ’s morgens werden er bommen gegooid op de Sint-Janswijk en de Groeningelaan. Daarbij kwam een inwoner van Sint-Carolus om het leven. Op 22 maart 1918 kwam er bericht dat Sint-Carolus ontruimd zou moeten worden om plaats te maken voor een lazaret voor de Duitsers, maar aangezien niemand wist waar naartoe met de bejaarden, waaronder veel priesters, werd dit plan nooit uitgevoerd.

Op 28 januari 1922 werd een vzw opgericht, bekend onder de naam Les soeurs de la Sainte-Famille de Courtrai. De statuten verschenen in het Frans in het Staatsblad van 16 februari 1922. De maatschappelijke zetel was gevestigd in de Groeningelaan 7 (Sint-Carolus). Dit adres werd gewijzigd in 1938 in Pottelberg 1. Later in 1966, werden de statuten opnieuw gewijzigd. Vooral de naam is hierbij van belang, die werd vernederlandst: Zusters van de Heilige Familie te Kortrijk, vzw. En veel later, onder het beleid van zuster Krista in 1989, kwam de maatschappelijke zetel weer in de Groeningelaan 7a terecht.

Vergeleken met de Eerste Wereldoorlog is de Tweede Wereldoorlog niet milder geweest. Net na de Leieslag, op 27 mei 1940, vielen er enkele bommen uit een Engels vliegtuig op Sint-Carolus. De gebouwen van Sint-Carolus waren voor de helft vernield. Gelukkig vielen er geen slachtoffers bij de inwoners van Sint-Carolus.

1882

Woonzorgcentrum Sint-Carolus, voluit Sint-Carolus Borromeüs, kan terugblikken op een geschiedenis van bijna 140 jaar.

De eerste steen werd gelegd in 1881 of 1882. De nieuwe kapel en het eerste gebouw werden in 1883 ingewijd. De plechtigheid gebeurde in bijzijn van priester Carolus Doom en zijn zuster Lucia, de recent benoemde moeder-overste Rosalia Hanssens en de toenmalige directeur dhr Benoot. Carolus Doom heeft samen met zijn zuster Lucia de kapel bekostigd. Trouwens, ook samen met zijn zuster nam hij zijn intrek in het nieuwe bejaardentehuis, dat naar de patroonheilige van deze uiterst milde schenker werd genoemd: het Instituut Sint-Carolus Borromeus, of in de mond van de Kortrijkse bevolking: Saint-Charles. Het nieuwe gebouw was heel eenvoudig van constructie. Er waren een tiental traveeën met rechts de hoofdingang.Er was plaats voor een dertigtal bejaarden. De kapel met een kleine ingang aan de straatzijde was ook heel eenvoudig.

Al vlug werd een tweede vleugel aangebouwd. Die was iets langer dan de eerste en stond ook naast de kapel, maar aan de rechterkant. Hier keken een tiental vensters uit op straat en op de tuin, er was eveneens slechts één verdieping. Dit gebouw was wat sierlijker dan het eerste, en niet zo hoog. Weer was er plaats voor een dertigtal personen.

Haaks op dit gebouw, aan de achterzijde, werd nog een vleugel toegevoegd, waar de keukens en andere diensten ondergebracht werden.

Tenslotte in 1896 kwam de laatste vleugel, weer in het verlengde van de voorgaande. Dit was een sierlijk gebouw, met mooie ramen, verdeeld over acht traveeën, met één verdieping en een zolder met mansardekamers.

Het sluitstuk van de lange rij gebouwen was de toren van drie verdiepingen en was heel vlug het kenmerk van het Sint-Carolusgesticht. Hij werd ingewijd in het jaar 1902.

2019

Vandaag heeft WZC Sint-Carolus 100 woongelegenheden.

In de loop der jaren werkten we een duidelijke visie uit van wat goede ouderenzorg is: goede ouderenzorg is kwaliteitsvolle zorg.

Het is zorg die focust op de kwaliteit van de zorg zelf, de kwaliteit van het leven en de kwaliteit van het wonen van onze bewoners.

De kern van de zorg is de ‘totaliteit’ van elke persoon.

2000

In 2000 vond er een uitbreiding plaats met 16 extra woongelegenheden. 

In de periode 2004 werd een herconditionering uitgevoerd en het aantal woongelegenheden werd uitgebreid.

In 2007 werd een grootschalig herconditioneringsproject afgewerkt.  Alle bestaande kamers werden grondig vernieuwd.  De capaciteit werd opgetrokken tot 100 woongelegenheden en drie kamers kortverblijf.

Aandachtspunten waren het uitbouwen van grote, huiselijke leefruimtes en het opstarten van een specifieke afdeling voor ouderen met dementie.  Daarnaast kreeg de inkom een grondige facelift en werd een ruime cafetaria in gebruik genomen.

1953

In 1953 werd het geteisterde gedeelte van Sint-Carolus heropgebouwd. De eerstesteenlegging van het nieuwe gebouw had plaats op 17 november 1953 en in 1954 waren de kamers al bewoond.

Op 20 oktober 1955 werd de nieuwe kapel met grote plechtigheid door Mgr. E.J. Desmedt, bisschop van Brugge, ingehuldigd.

In 1966 werden ook de verst gelegen gebouwen gesloopt om plaats te maken voor een nieuwe vleugel. In 1968 werd de zuidelijke vleugel in gebruik genomen.

In 1980 startte een grote verbouwing en herconditionering, een verdubbeling van de zuidelijke vleugel met nieuwe kamers met uizicht op de tuin.

De toren werd in juni 1982 afgebroken.  

1983: afwerking van het nieuwe kloostergebouw (noordelijke vleugel) en inwijding van de gebouwen.

1993: inwijding van de serviceflats Guido Gezelle 1.

1996: inwijding van de serviceflats Guido Gezelle 2.

1916

Tijdens Wereldoorlog I viel op 3 juli 1916 een granaat in de tuin van Sint-Carolus. Op 5 oktober 1917 om 8u45 ’s morgens werden er bommen gegooid op de Sint-Janswijk en de Groeningelaan. Daarbij kwam een inwoner van Sint-Carolus om het leven. Op 22 maart 1918 kwam er bericht dat Sint-Carolus ontruimd zou moeten worden om plaats te maken voor een lazaret voor de Duitsers, maar aangezien niemand wist waar naartoe met de bejaarden, waaronder veel priesters, werd dit plan nooit uitgevoerd.

Op 28 januari 1922 werd een vzw opgericht, bekend onder de naam Les soeurs de la Sainte-Famille de Courtrai. De statuten verschenen in het Frans in het Staatsblad van 16 februari 1922. De maatschappelijke zetel was gevestigd in de Groeningelaan 7 (Sint-Carolus). Dit adres werd gewijzigd in 1938 in Pottelberg 1. Later in 1966, werden de statuten opnieuw gewijzigd. Vooral de naam is hierbij van belang, die werd vernederlandst: Zusters van de Heilige Familie te Kortrijk, vzw. En veel later, onder het beleid van zuster Krista in 1989, kwam de maatschappelijke zetel weer in de Groeningelaan 7a terecht.

Vergeleken met de Eerste Wereldoorlog is de Tweede Wereldoorlog niet milder geweest. Net na de Leieslag, op 27 mei 1940, vielen er enkele bommen uit een Engels vliegtuig op Sint-Carolus. De gebouwen van Sint-Carolus waren voor de helft vernield. Gelukkig vielen er geen slachtoffers bij de inwoners van Sint-Carolus.

1882

Woonzorgcentrum Sint-Carolus, voluit Sint-Carolus Borromeüs, kan terugblikken op een geschiedenis van bijna 140 jaar.

De eerste steen werd gelegd in 1881 of 1882. De nieuwe kapel en het eerste gebouw werden in 1883 ingewijd. De plechtigheid gebeurde in bijzijn van priester Carolus Doom en zijn zuster Lucia, de recent benoemde moeder-overste Rosalia Hanssens en de toenmalige directeur dhr Benoot. Carolus Doom heeft samen met zijn zuster Lucia de kapel bekostigd. Trouwens, ook samen met zijn zuster nam hij zijn intrek in het nieuwe bejaardentehuis, dat naar de patroonheilige van deze uiterst milde schenker werd genoemd: het Instituut Sint-Carolus Borromeus, of in de mond van de Kortrijkse bevolking: Saint-Charles. Het nieuwe gebouw was heel eenvoudig van constructie. Er waren een tiental traveeën met rechts de hoofdingang.Er was plaats voor een dertigtal bejaarden. De kapel met een kleine ingang aan de straatzijde was ook heel eenvoudig.

Al vlug werd een tweede vleugel aangebouwd. Die was iets langer dan de eerste en stond ook naast de kapel, maar aan de rechterkant. Hier keken een tiental vensters uit op straat en op de tuin, er was eveneens slechts één verdieping. Dit gebouw was wat sierlijker dan het eerste, en niet zo hoog. Weer was er plaats voor een dertigtal personen.

Haaks op dit gebouw, aan de achterzijde, werd nog een vleugel toegevoegd, waar de keukens en andere diensten ondergebracht werden.

Tenslotte in 1896 kwam de laatste vleugel, weer in het verlengde van de voorgaande. Dit was een sierlijk gebouw, met mooie ramen, verdeeld over acht traveeën, met één verdieping en een zolder met mansardekamers.

Het sluitstuk van de lange rij gebouwen was de toren van drie verdiepingen en was heel vlug het kenmerk van het Sint-Carolusgesticht. Hij werd ingewijd in het jaar 1902.

missie & visie

Woon- en zorgcentrum Sint-Carolus in Kortrijk heeft een klare visie op sublieme, kwaliteitsvolle ouderenzorg.

lees meer

kwaliteit

Binnen onze voorziening wordt steeds gewerkt

aan het ontwikkelen van een kwaliteitsbeleid.

lees meer

groep zorg heilige familie

WZC Sint-Carolus maakt deel uit van een groep van welzijns- en gezondheidszorgvoorzieningen, die werden opgericht door de Congregatie van de Zusters van de Heilige Familie uit Kortrijk.

bekijk de website

wellness nordic chair

Dankzij onze deelname aan Music for Life kochten we de ‘Welness nordic relax chair’.
lees meer

zorg aan zet

Geef jouw idee over de toekomst van de zorg!
lees meer

Nele Ottevaere

Algemeen Directeur

Samen met een team van gedreven medewerkers wil ik garant staan voor warme, kwaliteitsvolle zorg voor onze bewoners. We gaan voor net dat tikkeltje extra.

samenwerkingsverbanden

Sint-Carolus werkt samen met heel wat partners om het welzijn van onze bewoners te bevorderen en de kennis en de expertise van ons woonzorgcentrum continu bij te werken. Deze samenwerkingen kenmerken zich door een groot respect voor de privacy van onze bewoners.

woonzorgplatform delta

lees meer

We willen betekenisvol zijn voor ouderen door hen op een kwalitatieve manier te begeleiden bij alle woon- en zorgnoden die het ouder worden met zich meebrengt.

ocmw kortrijk

lees meer

WZC Sint-Carolus heeft een nauwe samenwerking met de assistentiewoningen en het dienstencentrum Ten Olme.  Wij staan in voor de noodoproepen van de bewoners en bundelen onze krachten voor de organisatie van activiteiten op beide sites.

az groeninge kortrijk

lees meer

In de dagelijkse zorg voor onze bewoner is de samenwerking met het Kortrijkse ziekenhuis AZ Groeninge cruciaal. Binnen het geriatrisch overlegplatform stemmen we zorgvragen, trends, evoluties, optimale communicatie en andere topics met elkaar af.

Daarnaast hebben we een uitwisselingstraject tussen het ziekenhuis en Sint-Carolus waarbij we elkaars visie en aanpak kunnen ervaren. Verpleegkundigen uit het ziekenhuis zijn steeds welkom om een periode mee te draaien in ons woonzorgcentrum om meer voeling te krijgen met de leefwereld van geriatrische patiënten en onze verpleegkundigen kunnen terecht in AZ Groeninge om hun verpleegkundige technieken aan te scherpen en bij te blijven. Zo ontstaat een leerrijke kruisbestuiving waar een warme en kwalitatieve zorg uit voortvloeit.

praatcafé dementie

lees meer

Het praatcafe dementie is een bijeenkomst voor familieleden en mantelzorgers van personen met dementie. Onder leiding van een gespreksleider en met deskundige gastsprekers wordt er informatie gedeeld rond aspecten van dementie. Telkens staat een ander onderwerp centraal. Deze bijeenkomst gaat vier maal per jaar door in OC De Voncke in Heule. Voor meer info en het programma, kunt u terecht op: http://www.praatcafedementiewvl.be/nl/home

familiegroep dementie

lees meer

De familiegroep dementie is een familiegroep van, voor en door mantelzorgers en familieleden van personen met (jong)dementie i.s.m. de Alzheimer Liga Vlaanderen. Zorg verlenen aan je naaste met dementie geeft vaak voldoening, maar kan ook erg belastend zijn. “Je moet op tijd aan je zelf denken”, zeggen ze dan. Makkelijker gezegd dan gedaan! De Familiegroep (Jong)Dementie helpt je daarbij. Zij brengen familieleden en mantelzorgers van personen met (jong)dementie samen in een gemoedelijke sfeer waar ze informatie, ervaringen en steun uitwisselen. Ze kunnen hun zorgen delen met lotgenoten. 

De familiegroepen gaan 6 maal per jaar door, afwisselend in WZC Sint Carolus en WZC De Ruyschaert, http://www.alzheimerliga.be/nl/kortrijk/